و لها ايضا : كام مده نفس تبه‌كار را * در صف گل جامده اين خار را كشته نكودار كه موش هوى * خورد بسى خوشه و خروار را چرخ و زمين بندهء تدبير تو است * بنده مشو درهم و دينار را و لها ايضا اى عجب اين راه نه راه خدا است * زان كه در أن اهرمنى رهنما است قافله بس رفت و از اين راه ليك * كس نشد آگاه كه مقصد كجا است اى رمه اين درّه چراگاه نيست * اى بره اين گرك بسى ناشتا است تا تو ز بيغوله گذر مىكنى * رهزن طرّار ترا در قفا است ديده ببندى درافتى بچاه * اين گنه تو است نه حكم قضا است و لها ايضا بزرگى داد يك درهم گدا را * كه هنگام دعا ياد آر ما را يكى خنديد گفت اين درهم خورد * نمىارزيد اين بيع و شرا را روان پاك را آلوده مپسند * حجاب دل مكن روى ريا را مكن هرگز بطاعت خودنمائى * بران زين خانه نفس خودنما را بزن دزدان راه عقل را راه * مطيع خويش كن حرص هوا را و لها أيضا : بسر خاك پدر دختركى * صورت و سينه به ناخن ميخست كه نه پيوند و نه مادر دارم * كاش روحم به پدر مىپيوست گريه‌ام بهر پدر نيست كه او * مرد از رنج تهىدستى رست زان كنم گريه كه اندريم بخت * دام بر هر طرف انداخت گسست